סובחי פואד (הקופטים מאוחדים, 10.12.2008)

תורגם על-ידי ציפי רוזנצוויג

הכותב סובחי פואד יוצא בביקורת חריפה כנגד תופעת השתלטות תנועות אסלאמיות על האדמות במצרים וכנגד אזלת ידה של המדינה אשר נמנעת מטיפול בבעיה תוך שהיא מתעלמת מזכויות בני שאר המיעוטים.

במצרים ארצנו אנו רואים לעיתים קרובות מאוד איך אחינו המוסלמים, כל אימת שהם מוצאים חלקת אדמה פנויה – בין אם היא אדמת מדינה ובין אם היא שטח פרטי – הם ממהרים להניח את ידם עליה, ואז הם מקימים עליה ”זאויה“ [1] לתפילה או מסגד ענק גורד שחקים… אחרי שהם מסיימים את בניית המסגד הם מקימים לידו בית ספר אסלאמי או מכון ”אזהרי“ [2], מרפאה ומרכז שירותים.

כל זה נעשה בפומבי, לאור היום ולעיני אנשי הביטחון, המשטרה והחוק, מבלי שיידרשו להציג מסמכים המאשרים בעלות על הקרקע או היתר בניה מטעם ראשי הרשויות המוסמכות.

מה רבים הם המסגדים במצרים שנבנו על אדמות מדינה, שהשתלטו עליהן בדרך לא חוקית, ומה רבים הם המסגדים שנבנו על אדמות פרטיות, שבעליהן אולצו לוותר עליהן בדרך זו או אחרת.

בה בעת, אנו רואים שאחינו המוסלמים בני המולדת האחת, שוללים את זכותם של בני הדתות האחרות לבנות לעצמם בתי תפילה. אנו רואים אותם הופכים עולמות, מחוללים מהומה, ואף יוצאים באלפיהם לרחובות ומאיימים, בראותם נוצרי שבונה לעצמו כנסייה על אדמה שנקנתה או שהושגה בדרך חוקית, ואפילו אם נשיא הרפובליקה בעצמו אישר את בנייתה. הוא הדין בראותם נוצרי שבונה חומה סביב כנסייתו, או מתקן בית-שימוש בכנסייה או קיר הנמצא על סף קריסה!!

בעוד אנו רואים את המוסלמים קוראים לבני הדתות האחרות, בתוך מצרים ומחוצה לה, לקבל עליהם את האסלאם, תוך שהם מפתים אותם בכל הדרכים והאמצעים שלא יעלו על הדעת, ומבלי שאף אחד יתנגד להם או יפנה כלפיהם אשמה כלשהי, ובעוד אנו רואים את המוסלמים מקללים, מגדפים ומטיחים עלבונות מדי יום בבני הדתות האחרות – היהודים, הנוצרים וזולתם – אנו רואים שהם מסרבים לתת לאחרים הזדמנות שווה לקרוא למוסלמים להצטרף לדתותיהם או רק להגן על אמונתם או להגיב על העלבונות המופנים כלפיהם, כלפי דתם וכלפי מקומותיהם הקדושים.

ברוב מדינות האסלאם נתקלים הלא-מוסלמים בקשיים רבים בבניית בתי-תפילה ובמימוש זכותם האנושית והחוקית לקיים את פולחנם הדתי. בחלק ממדינות אלו, ובראשן מצרים וסעודיה, אנו רואים שהרשויות עוצרות אנשים הנושאים לדוגמא, כתבי קודש או צלב, ואפילו את אלו המתפללים בבתיהם.

האסון גדול יותר כאשר עוצרים אדם או קבוצה באשמת ”מיסיונריות“. האשמה זו נחשבת חמורה יותר מאשמת קשירת-קשר להפלת המשטר, בגידה במולדת, או כל האשמה אחרת, כדוגמת סחר בנשים או בסמים.

באוסטרליה ובכל מדינות המערב נבנים מאות מסגדי-ענק, מכללות ובתי ספר אסלאמיים במימון סעודיה ו”אל-אזהר“, שאותם מנהלים ובהם מלמדים מורים מוסלמים מצרים וערבים ללא כל התנגדות, מצד אישים זוטרים או בכירים במדינות הללו… בה בעת אנו רואים שסעודיה ומדינות מוסלמיות אחרות מסרבות לחלוטין להתיר בניית כנסיות על אדמתן, יתר על כן – המדינות הללו אוסרות ומונעות אפילו כניסה של לא-מוסלמים לחלק מעריהן… האם אין זה סוג של סתירה, התנשאות ואפליה? אינני מבין מה הבעיה בכך שהמוסלמים יסכימו להתייחס לאחרים באופן דומה ליחס לו הם זוכים? שכן אם העולם המערבי, הנוצרי והחילוני מעניק להם חופש פולחן ומאפשר להם לקיים את טקסי הדת, אזי מדוע הם מסרבים להעניק את אותה זכות לאחרים?

[1] זאויה – מסגד קטן או פינת תפילה, משויכת בד”כ לקבוצות מיסטיות-צוּפיוֹת.
[2] הכוונה למכון המפיץ את תורתו של ”אל-אזהר“, המוסד האסלאמי הגדול והחשוב בעולם הסוּני.

هل يقبل المسلمين التعامل معهم بالمثل ؟؟

صبحي فؤاد (الأقباط متحدون، 10.12.2008)

في بلدنا مصر كثيراً جداً ما نجد إخوتنا المسلمين كلما وجدوا قطعة أرض فضاء بغض النظر عن كونها مملوكة للدولة او الأفراد أسرعوا بوضع أياديهم عليها ثم نجدهم بسرعة عجيبة يقيمون ببناء زاوية للصلاة او جامع ضخم يناطح السحاب عليها.. وبعد إنتهاءهم من بناء الجامع نجدهم يشيدون بجواره مدرسة إسلامية او معهد أزهري وعيادة طبية ومركز خدمات.

كل هذا يتم في العلن ووضح النهار وعلى مرأى من رجال الأمن والبوليس ورجال القانون بدون أن يجدوا من يسألهم عن المستندات التي تثبت ملكية الأرض او موافقة المسئولين عن الجهات المختصة على البناء!!

وكم من مساجد في مصر بنيت على أراضي أما انها كانت مملوكة للدولة وتم وضع اليد عليها بطريقة غير قانونية او كانت مملوكة لأفراد وأجبروا على التنازل عليها بطريقة او آخرى.

وفي نفس الوقت نجد إخوتنا المسلمين أبناء الوطن الواحد ينكرون حق الآخرين غير المسلمين في بناء دور عبادة لهم.. نجدهم يقلبون الدنيا راساًَ على عقب ويثورون ثورة عارمة لدرجة أنهم يخرجون إلى الشوارع بأعداد تصل إلى الآلوف مهددين ومتوعدين إذا ما راوا مسيحياًَ يبنى كنيسة على أرض تم شراءها او الحصول عليها بطريقة شرعية وقانونية وصدر تصريح ببناءها من رئيس الجمهورية شخصياًَ او إذا راوا مسيحياًَ يبنى سوراًَ حول كنيسته او يصلح دورة مياه داخلها او حائطاًَ على وشك الإنهيار!!

وفي الوقت الذي نجد فيه المسلمين يدعون الآخرين داخل مصر وخارجها لإعتناق الإسلام بإغراءهم بكافة الطرق والوسائل التي لا تخطر على بال بدون ان يعترضهم أحداًَ او توجية أي إتهام إليهم.. وفي نفس الوقت الذي نجد فيه المسلمين يسبون ويلعنون ويقومون بتوجية الإهانات والإساءات يومياًَ لأصحاب الديانات الآخرى من يهود ومسيحيين وغيرهم… نجدهم يرفضون إعطاء نفس الفرصة للآخرين لدعوة المسلمين لدخول دياناتهم او حتى مجرد الدفاع عن معتقداتهم او الرد على الإهانات التي توجة لهم ولأديانهم ومقدساتهم.

في معظم الدول الإسلامية يجد غير المسلمين صعوبة بالغة في إقامة دور عبادة لهم وممارسة حقهم الإنساني والقانوني في إقامة شعائرهم الدينية. فنجد سلطات بعض الدول الإسلامية وفي مقدمتهم مصر والسعودية تقوم بالقبض على الأفراد الذين يحملون على سبيل المثال الكتاب المقدس او الصليب او الذين حتى يقيمون الصلوات في مقر إقامتهم او بيوتهم.

وتكون المصيبة أعظم إذا ما تم القبض على فرد او مجموعة بتهمة “التبشير بالمسيحية”.. فهذه التهمة تعد أخطر من تهمة التآمر على قلب نظام الحكم او خيانة الوطن او أي تهمة آخرى حتى لو كانت المتاجرة بالأعراض او المخدرات.

في إستراليا وكل دور الغرب تبنى مئات الجوامع الضخمة والمدارس والكليات الإسلامية بأموال السعودية والأزهر ويقوم بالإشراف عليها والتدريس لطلابها مدرسين مسلمين مصريين وعرب بدون إعتراض من صغير او كبير في هذه الدول.. وفي نفس الوقت نجد السعودية ودول إسلامية آخرى ترفض تماماًَ السماح ببناء كنائس على أراضيها بل تحرم وتمنع دخول غير المسلمين إلى بعض مدنها.. أليس هذا نوع من التناقض والتعالي والتمييز؟؟ إنني لا أعرف ما هي المشكلة إذا قبل المسلمين التعامل مع الآخرين بالمثل؟؟ فإذا كان العالم الغربي والمسيحي العلماني يسمح لهم بحرية العبادة وممارسة شعائرهم الدينية فلماذا يرفضون إعطاء نفس الحق للآخرين؟؟