מגדי ח’ליל (אילאף, 4.10.2007)

מגדי ח’ליל, חוקר ואינטלקטואל מצרי-קופטי, מסביר מדוע הפחד מהאסלאם הקיצוני הינו פחד מוצדק, וכיצד הפך המונח”אסלאמופוביה”, לכלי-שרת בידיהן של קבוצות אסלאמיות קיצוניות ובידיהם של המשטרים הערביים והאסלאמיים הדיקטטוריים .

המונח “טרור אסלאמי” הינו תיאור כן ואמיתי לגל הטרור המציף את העולם מזה מספר עשורים. מונח זה אומץ על-ידי אקדמאים, כלי התקשורת העולמיים ואפילו על-ידי האזרח הפשוט ברחבי העולם, זולת מדינות האסלאם. לצד מונח זה החלו מופיעים, מתוך עולם האסלאם ובמיוחד במערב, מונחים מתגוננים. במערב, אימצו עשרות ארגונים אסלאמיים את המונח “אסלאמופוביה” כשהם מפיצים תפיסות שקריות לפיהן החשש מניצול האסלאם  על-ידי אסלאמיסטים הוא עצמו מהווה התקפה על האסלאם ומצביע על  פחד חולני מן האסלאם. וכי אותם אסלאמיסטים אינם מייצגים כלל את האסלאם.

צביעותם של תועמלני האסלאמופוביה

אם אומנם אותם אנשים אינם מייצגים את האסלאם, מדוע שותקות כלל הסמכויות האסלאמיות הדתיות - הבכירות והמשניות שבהן - ואינן מגנות אותם גינוי נחרץ ומביאות להרחקתם מן האסלאם? הרי שבמדינות האסלאם נוהגים לפסוק בכל תחום ועניין - מענייני שתן הגמל ועד לשתן הנביא; מהנקת האדם הבוגר ועד לנמלה הזעירה העלולה לחולל סערה בנפשו של  המאמין הצם ברמדאן; מהטלת איסור על השימוש בוורדים באירועים חגיגיים ועד לקבלתם בברכה של זבובים אשר נושאים על כנפם האחת מחלה ועל הכנף השנייה מזור. אף על-פי כן,  אין ולו שיח’ אחד המתגייס לגנות את בן-לאדן, זרקאווי, זוואהירי, מוחמד עטא [מנהיג מפגעי ה-11 בספטמבר] ובני דמותם. כן, לא התפרסמה ולו “פתווא” [פסק הלכה] בודדה המאשימה את האנשים הללו בכפירה והפותרת את האסלאם מהם.

השיח’ יוסף אל-קרדאווי, מהמפורסמים שבתועמלני-הדת בעולם הערבי, מתייחס לכל נושא. הוא אפילו הקדיש פרק שלם בתכניתו הטלוויזיוניות בערוץ אל-ג’זירה, “השריעה והחיים”, לדיון בסוגית יחסי המין בסרטי פורנו. אף על-פי כן הוא חוסך מן העולם את פסיקתו כנגד בן לאדן, זוואהירי, זרקאווי ובני דמותם. באירופה זהו טארק רדמדאן [מהאינטלקטואלים המוסלמים המפורסמים והפופולאריים באירופה] ועימו עשרות ארגונים ביניהם ארגון “קר” בארה”ב [המועצה ליחסי ארה”ב והאסלאם] ודומיו, אשר פועלים להפצת המונח “אסלאמופוביה”, לא פרסמו ולו הצהרה אחת בה הם אומרים בצורה ברורה כי אותם רוצחים הינם כופרים בעיני האסלאם. כל מה שמתפרסם מצידם הם דברי גינוי כלליים וסתומים כנגד הטרור שהם בבחינת זריית חול בעיניים, בעוד שבמעשיהם הם משמשים  כנפחים המלבים את אש השנאה האסלאמית ומגבירים את הטרור.

הארגונים האסלאמיים אשר מרבים להפיץ את המונח “אסלאמופוביה”, פועלים בבירור להגברת השנאה בקרב האזרחים המוסלמים במערב. עניין זה תורם לגיוסם לארגוני טרור, ועל כך מצביע דו”ח משרד החוץ האמריקני העוסק במאפייני הטרור במהלך שנת 2006, ובו נאמר: “תהליך ההקצנה המתקיים בקרב אזרחים מהגרים, צעירים ומיעוטים ברחבי אירופה, המזה”ת ואפריקה, החשים עצמם תלושים מן החברה, עודנו נמשך. אלא שתהליך זה הופך יותר ויותר ברור ומוכיח כי אותו שינוי אינו מתרחש בצורה אקראית, או מפני נטייתם הטבעית של אלה לקיצוניות. ישנן הוכחות ברורות לפעילותם של טרוריסטים וגורמים קיצוניים, המנצלים את העוולות בהם נתקלים אותם צעירים החשים תלושים, ויוצרים בקרבם בלבול בכדי למשוך אותם לדרך הקיצוניות” . תיאור זה אף זכה במסגרת הדו”ח לכינוי “מעטפת הטרור המתרחבת”.

האומנם אסלאמופוביה?

כלל המוסלמים אינם טרוריסטים. ישנם מיליוני מוסלמים שוחרי-שלום ופתוחים בדעתם, אלא שמרבית הטרוריסטים המודרניים הינם מוסלמים ומרבית פעולות הטרור מבוצעות על-ידי מוסלמים. דברים אלו נשמעו מפי משכילים מוסלמים ובהם עבד אל-רחמן אל-ראשד [מנכ”ל ערוץ הלווין “אל-ערביה”] ואחרים. למעלה מזאת, כל הטרוריסטים המוסלמים עושים שימוש בטקסטים דתיים כדי להעניק צידוק למעשי הטרור שלהם, לגייס חוליות חדשות ולעודד מוסלמים לתרום כספים לארגוני טרור. אם אכן מרבית הטרוריסטים הינם מוסלמים, ואם כל המוסלמים משתמשים בטקסטים דתיים כגורם המעודד ומצדיק טרור, ואם במקביל ממשיכים כספי התרומות המיועדים לטרור לזרום ממדינות אסלאמיות - כיצד אחרי כל זאת ישנם כאלו המוסיפים להתרברב ולכנות את הדברים בשם “אסלאמופוביה”.

אם נסקור את אירועי הטרור שאירעו במהלך שנת 2006 לבדה על-פי דו”ח “מאפייני הטרור ברחבי העולם” תתגלה בפנינו הסכנה החמורה. אם מרבית פעולות הטרור אכן בוצעו על-ידי ארגונים אסלאמיים קיצוניים ועל-ידי טרוריסטים מוסלמים, אזי הדבר מצביע בבירור על כך כי הפצת המונח “אסלאמופוביה” מסייעת לצמיחתה של שנאה כלפי המערב המובילה לטרור. בה בעת הוא משמש סוג של סחטנות כלפי החברות המערביות הנדרשות להפסיק לרדוף אחר הטרוריסטים והקיצוניים המוסלמים ולנהוג בארגונים האסלאמיים הפועלים בקרבן בכפפות של משי במקום להביא את מרביתן למשפט.

על-פי אותו דו”ח במהלך שנת 2006 בוצעו 14,352  פעולות טרור ברחבי העולם, כתוצאה מהם נהרגו 74,545 אנשי צבא ו- 20,570 אזרחים. 1800 ילדים נהרגו ונפצעו, 430 סטודנטים נהרגו בנוסף ל- 215 מורים ו-129 עיתונאים. 8200 שוטרים נהרגו ונפצעו 1300 אנשי ממשל ושומרי ראשם נהרגו. מספר החטופים נאמד בכ-15,855 בני אדם. 19,500 מבנים, בתי ספר ואינטרסים ממשלתיים שימשו יעד עבור ארגוני הטרור. 300 ארגוני טרור שכאלו קיבלו על עצמם אחריות לפעולות החבלה וזאת בנוסף לפעולות שבוצעו על-ידי יחידים. המוזר הוא כי על פי הדו”ח כ- 50 אחוזים לפחות מאותן פעולות טרור כוונו כנגד מוסלמים ובוצעו על-ידי מוסלמים. רק בשנת 2006 הותקפו 350 מסגדים. אז אם כל אותם מעשי הרג והרס אכן התרחשו במהלך שנה אחת בלבד ואם למעלה מ-90 אחוזים מהם בוצעו על-ידי טרוריסטים מוסלמים, כיצד ניתן להמשיך לזעוק ולטעון ל”אסלאמופוביה”? אם כל פעולות ההרס הללו אינן גורמות לתחושות פחד וחשש אמיתיים, אז ממה בני-אדם כן מפחדים ?  אדם שאינו מפחד מטרור שכזה ואינו מתקומם כנגדו בכל הדרכים העומדות לרשותו, הוא אדם מטומטם וחסר רגש.

המושג “אסלאמופוביה” הוא אחד מהכלים בהם משתמשים בכדי להונות את העולם, לסחוט את המערב, להרתיע את כל מי שברצונו למתוח ביקורת על האסלאם. הוא נועד להצמיח שנאה בקרב הנוער המוסלמי, ולמזער את סכנת הטרור האסלאמי והחרב השלופה כנגד חירויות המחשבה, היצירה והביקורת הקיימים במערב, ובסופו של דבר הוא כלי בשירות  הטרוריסטים.

השד האסלאמסטי

אם טארק רמדאן הוא אדם המרבה להשתמש כיום במונח אסלאמופוביה, אזי סעד אל-דין אבראהים הוא אדם המרבה להשתמש במונח “השד האסלאמיסטי”. זהו מונח אחר המופנה אף הוא אל המערב ומשמעותו כי הממשלות העריצות עושות שימוש בפחד הקיים מעלייתם של האסלאמיסטים לשלטון, בכדי להרתיע את המערב מתוצאות  צעדי הרפורמה שיביאו לפגיעה באינטרס המערבי ולפגיעה במיעוטים הלא מוסלמים ברחבי המזה”ת כולו. אני מסכים עם חברי היקר סעד אל-דין אבראהים באשר למומחיותם של השלטונות העריצים במזה”ת ויכולתם להשתמש בסוגיה זו ולגייסה לטובתם על מנת להרתיע את המערב ואת המיעוטים הלא מוסלמים במזה”ת, לא כל-שכן את הליברלים והנשים. אולם יחד עם זאת אין הדבר נוגד את דעתי כי המונח כשלעצמו איננו צודק ואף מהווה גורם מתעתע ומשחק לידיהם של האסלאמיסטים ותוכניתם להקים מדינת שריעה.

האסלאמיסטים אינם בגדר שד, משום אין מדובר במראה תעתועים שהוא תוצר של מסע הפחדה, אלא בגורם אמיתי מאיים ומדאיג עבור  המצדדים במדינה אזרחית. אם אכן יתממש האיום, והאסלאם הפוליטי ישתלט על המזרח התיכון, ישנה האזור את פניו ויהפוך שחור משחור. מי שיביט בהפיכה שחוללה תנועת חמאס כנגד כל יסודות הדמוקרטיה אותם היא אימצה, ובחורבן אותו היא המיתה על הדמוקרטיה הפלסטינית. מי שיביט על פעילותם של “האחים המוסלמים”, למרות שהם אינם שותפים לשלטון, יבין היטב כי מדובר באנשים בעלי חזון להקמת מדינת שריעה וחורבן שאין הם סוטים ממנו. במסגרת תוכנית הרפורמה, הם מציעים להקים מדינת שריעה שבה אנשי ההלכה, המתעסקים בענייני שתן הגמל, ינהלו את המדינה. החוקים יוכפפו ל-”שריעה” הדתית, הידע יוכפף לשקרים, הזהות הלאומית תהפוך לזהות דתית, המשרות המדיניות יהפכו למינויים דתיים, השלטון יכרע ברך אל מול שלטון הדת , ואיש הדת ישוב וישלוט בדומה למצב באיראן. אם זוהי התוכנית, דמיינו כעת כיצד תיראה תוכניתם על קרקע המציאות כאשר יאחזו בהגה השלטון?

האסלאמיסטים אינם בגדר שד מתעתע אלא מכשול עיקרי בפני השגת הדמוקרטיה ובפני מושג האזרחות והמדינה האזרחית. הם אינם מכירים בסמכות החוק והחוקה האזרחית או ברעיון הפרדת הדת מן המדינה. הם אינם תופסים את החוקים כמגני החירויות. הם מסרבים להחיל שיווין מלא בין מוסלמים ולא-מוסלמים. עבורם, הדברים קמים ונופלים על-פי דבריו של אללה ושליחו. עידודם, ההגנה עליהם והניסיון “להכשירם” עבור המערב, משמעותם וויתור על השריד האחרון שנותר מן המדינה האזרחית לטובת מדינת שריעה שחורה משחור. 

נכון, השלטונות במזרח התיכון טוטאליטריים, מושחתים ובעלי אופי דתי. כמו-כן הם ניצלו את הזרמים האסלאמיסטיים בתמרון מסוכן בין כוחות הפנים והחוץ. אולם עידוד האסלאמיסטים הינו משחק הרה-גורל, בבחינת “ברירת שמשון” עבור האזור כולו. הוא מעיד על קלות-דעת והוא הימור גבוה ומסוכן. ישנו פחד אמיתי מן האסלאם ומן השימוש הרב הנעשה בכתביו במטרה להחריב את השלום העולמי. ישנו פחד אמיתי מן האסלאמיסטים משום שבסופו של דבר הם שעשו ועושים שימוש באותם כתבים דתיים על מנת לבצע את כל מה שהוא לא-אנושי, לא-הגיוני, לא-חוקי ולא-פטריוטי.

 

                

الإسلاموفوبيا… وفزاعة الإسلاميين

مجدي خليل (إيلاف، 4.10.2007)

فى مقابل مصطلح “الإرهاب الإسلامى” الذى خرج كتوصيف حقيقى لموجة الإرهاب المسيطرة على العالم حاليا ومنذ عقود، وقد اكتسب المصطلح مصداقية سواء عند الاكاديميين أو الاعلام الدولى أو حتى لدى المواطن العادى حول العالم باستثناء الدول الإسلامية،خرجت مصطلحات دفاعية سواء فى الداخل الإسلامى أو فى الخارج الغربى تحديدا. فى الغرب تتبنى عشرات المنظمات الإسلامية مصطلح ” الإسلاموفوبيا” مروجة لمفاهيم مزيفة من أن الخوف من إستغلال الإسلام من قبل الإسلاميين هو هجوم على الإسلام ذاته وخوف مرضى من الإسلام وأن هؤلاء لا يمثلون الإسلام.فإذا كان هؤلاء فعلا لا يمثلون الإسلام لماذا تصمت كل المرجعيات الدينية كبيرها وصغيرها فى المجتمعات الإسلامية عن إدانة هؤلاء إدانة قاطعة وعزلهم عن الجسد الإسلامى. فى الدول الإسلامية يفتون فى كل شئ من بول البعير إلى بول الرسول،ومن رضاعة الكبير إلى مؤخرة النملة التى تثير الصائم فى رمضان، ومن تحريم الزهور والورود فى المناسبات إلى الإحتفاء بالذبابة التى فى جناحها داء والجناح الآخر شفاء، ولكن لم يتطوع شيخ واحد ليدين بن لادن والزرقاوى والظواهرى ومحمد عطا وامثالهم،ولم تصدر فتوى واحدة بتكفير هؤلاء وتبرئة الإسلام منهم، حتى أن الشيخ محمد النجيمى عضو مجمع الفقه الإسلامى السعودى اندفع بغضب لينكر أن محمد عطا وزملائه قد دخلوا النار!!!.

والشيخ يوسف القرضاوى أشهر داعية فى الدول العربية تحدث فى كل شئ حتى إنه خصص حلقة كاملة من برنامجه الشريعة والحياة فى قناة الجزيرة لمناقشة العلاقة الحميمة بين الرجل وزوجته بطريقة أفلام البورنو ولكنه ضن على العالم بإصدار فتوى ضد بن لادن والظواهرى والزرقاوى وغيرهم.وطارق رمضان فى أوروبا ومعه عشرات المنظمات وكير فى امريكا واخواتها الذين يروجون لمصطلح الإسلاموفوبيا لم يصدروا ولا بيان واحد يقولون فيه بصراحة أن هؤلاء القتلة كفرة بالإسلام، كل ما يصدر عنهم هو إدانات عامة مبهمة للإرهاب كذرا للرماد فى العيون أما سلوكهم الفعلى فهو النفخ فى السخط الإسلامى المحفز للإرهاب.

المنظمات الإسلامية التى تروج للإسلاموفوبيا هى بوضوح تعمل على تنمية السخط لدى الجاليات الإسلامية فى الغرب ومن ثم يسهل تجنيدها من قبل المنظمات الإرهابية وهذا ما يقرره تقرير وزارة الخارجية الإمريكية عن أنماط الإرهاب حول العالم لعام 2006 حيث ذكر ” استمر تحول السكان المهاجرين والشباب والأقليات المنسلخة عن المجتمع فى اوروبا والشرق الأوسط وافريقيا إلى التطرف. إلا أنه أصبح واضحا بصورة متزايدة أن مثل هذا التحول إلى الإرهاب لا يحدث بالصدفة، أو لكون مثل هؤلاء السكان ميالين بالفطرة إلى التطرف، بل أن هناك أدلة متزايدة على وجود إرهابيين ومتطرفين يستخدمون مظالم الشباب المنسلخين عن المجتمع لخلق إضطرابات وإستخدام المظالم لجر الآخرين إلى التطرف” وقد اطلق التقرير على ذلك ” الحزام الدوار الناقل الإرهابى”.

رغم أن كل المسلمين ليسوا إرهابيين،فهناك الملايين من الشخصيات المسلمة المسالمة والمنفتحة، إلا أن معظم الارهابيين المعاصرين مسلمين واغلب العمليات الإرهابية يقوم بها مسلمون وهذا ما قاله مثقفون مسلمون منهم عبد الرحمن الراشد وغيرهم، وليس هذا فقط بل أن كل الإرهابيين المسلمين يستخدمون نصوصا دينية لتبرير اعمالهم الإرهابية وتجنيد خلايا جديدة ولحث المسلمين على التبرع لهذه المنظمات الإرهابية. فإذا كان معظم الإرهابيين مسلمين، وكل الإرهابيين الإسلاميين يستخدمون النصوص الدينية كدافع ومحفز ومبرر للإرهاب وفى نفس الوقت تأتى هذه الاموال الداعمة للإرهاب من الدول الإسلامية فكيف بعد ذلك يتبجح البعض ويطلقون على ذلك إسلاموفوبيا.

إذا استعرضنا الإرهاب الحادث فى عام 2006 وحده وفقا لتقرير “أنماط الإرهاب حول العالم ” لاتضح لنا الخطورة الشديدة للوضع الراهن، وإذا كان معظم هذه العمليات قامت بها تنظيمات إسلامية متطرفة وإرهابيون مسلمون لاتضح اكثر أن ترويج مصطلح الإسلاموفوبيا هو عامل مساعد فى تنمية السخط على الغرب ومن ثم الإرهاب وفى نفس الوقت يمثل نوعا من الإبتزاز للمجتمعات الغربية للتوقف عن مطاردة الإرهابيين والمتطرفين المسلمين وتدليل المنظمات الإسلامية فى الغرب بدلا من محاكمة أغلبها. فوفقا للتقرير تمت 14352 عملية إرهابية حول العالم عام 2006 وقد قتل من جراء ذلك 74545 من العسكريين و 20570 من المدنيين وجرح وقتل 1800 طفل، وقتل 430 طالبا و215 معلما و129 صحفيا، وجرح وقتل 8200 رجل شرطةو 1300 زعيما حكوميا وحراسهم.ويقدر عدد الأشخاص المخطوفين خلال السنة ب 15855 واستهدفت العمليات الإرهابية 19500 مبنى ومدرسة ومصالح حكومية وتبنت 300 جماعة إرهابية هذه الحوادث هذا بالاضافة إلى الإرهاب الفردى. الغريب أن التقرير يرصد أن 50% على الأقل من هذه العمليات قد استهدف مسلمين من قبل مسلمين وقد تم الإعتداء على 350 مسجدا خلال نفس الفترة، فإذا كان كل هذا القتل والتخريب تم خلال عام واحد فقط، وإذا كان أكثر من 90% منه جاء من قبل إرهابيين مسلمين فكيف يتصايحون بأن هذا إسلاموفوبيا، وإذ لم تكن كل هذه العمليات والتخريب تشكل هاجسا وخوفا حقيقيا للعالم كله فمن ماذا يخاف الناس إذن. إن الشخص الذى لا يخاف من كل هذا الإرهاب ويقاومه بكل الطرق هو إنسان متبلد  عديم الإحساس.

مصطلح ” الإسلاموفوبيا” هو أحد أدوات خداع العالم،وإبتزاز الغرب،وإرهاب كل من يقترب من الإسلام بالنقد، وتنمية سخط الشباب المسلم، والتهوين من خطر الإرهاب الإسلامى، وسيف مسلط على حريات الفكر والابداع والنقد فى الغرب… وفى النهاية يصب قطعا فى صالح الإرهابيين.

إذا كان طارق رمضان هو الأكثر إستخداما حاليا لمصطلح الإسلاموفوبيا فإن سعد الدين إبراهيم هو الأكثر إستخداما لمصطلح آخر وهو ” فزاعة الإسلاميين”، وهو مصطلح موجه للغرب أيضا ويقصد به أن الحكومات المستبدة تستخدم الخوف من وصول الإسلاميين للحكم كفزاعة لتخويف الغرب من عواقب الإصلاح عل مصالحهم وعلى الأقليات غير الإسلامية وعلى وجه الشرق الأوسط كله، وإن كنت أتفق مع صديقى العزيز د. سعد الدين إبراهيم فى براعة الأنظمة المستبدة فى الشرق الأوسط فى إستخدام هذا الموضوع وتوظيفه بمهارة لتخويف الغرب فعلا والأقليات غير الإسلامية فى الشرق علاوة على الليبراليين والمراة إلا أن هذا لا ينفى أن المصطلح فى حد ذاته غير سليم بل ومخادع ويصب فى صالح الإسلاميين ومشروعهم للدولة الدينية.

الإسلاميون ليسوا فزاعة أو خيال مقاتة للتخويف وإنما هم بالفعل مصدر هاجس وخوف لكل دعاة الدولة المدنية،وإذا حدث واستولى الإسلام السياسى على الشرق الأوسط سيتغير وجه هذا الشرق حقيقة إلى وجه اسود كالح،وما حدث من حماس وإنقلابها على كل اسس العمل الديموقراطى التى ارتضته بل وتقويضها للتجربة الفلسطينية، وما يحدث من الاخوان المسلمين فى مصر حتى وهم خارج الحكم يدرك تماما أن هؤلاء اصحاب دولة دينية ومشروع تخريبى لا يحيدون عنه، وإذا كان مشروعهم الإصلاحى الذى طرحوه هو مشروع دولة دينية يتحكم فيها فقهاء بول البعير على المتخصصين ويخضع القانون للشريعة والعلم للخرافة والإنتماء الوطنى للإنتماء الدينى وتكون المناصب السياسية تكليفات دينية وتنحنى السلطة السياسية للسلطة الدينية ويستعيدون ولاية الفقيه من إيران فكيف إذن سوف يكون مشروعهم الحقيقى على أرض الواقع وهم يحكمون ويملكون السلطة؟.

الإسلاميون ليسوا فزاعة وإنما هم عائق أساسى امام الديموقراطية الحقيقة وأمام المواطنة وأمام الدولة المدنية، فهم لا يوافقون على السيادة للقانون ولدستور مدنى يفصل الدين عن الدولة، ولا يوافقون على قوانيين تحمى الحريات وتوسعها، ويرفضون المساواة الحقيقية لغير المسلمين مع المسلمين، وينامون ويصحون على قال الله قال الرسول، وتشجيعهم والدفاع عنهم وتبييض وجههم أمام الغرب معناه القضاء على الجزء اليسير المتبقى من الدولة المدنية لصالح دولة دينية كالحة السواد.

نعم الأنظمة فى الشرق الأوسط مستبدة وفاسدة وشبه دينية واستغلت الإسلاميين فى مناورة ولعبة خطيرة مع الداخل والخارج ولكن تشجيع الإسلاميين أيضا هو مناورة ولعبة عكسية خطيرة هو ” خيار شمشون ” للمنطقة وعبث بكل شئ ومقامرة شديدة الخطورة.
هناك خوف حقيقى من الإسلام وإستخدام نصوصه بكثرة لتدمير سلام العالم وهناك خوف حقيقى من الإسلاميين لأنهم فى النهاية هم الأدوات الحقيقية التى استخدمت وتستخدم هذه النصوص الدينية لفعل كل ما هو غير إنسانى وغير عقلانى وغير قانونى وغير وطنى.